MENStoTAAL (Plus)

Geschiedenis.

Van 1968 tot 2012 werkte ik (69)langere periodes als redacteur van de Donald Duck, Sociaal correspondent bij de Raad voor de Kinderbescherming, hoofd van een provinciaal leer-werk-secretariaat, consulent sociale activering en arbeidsreïntegratie, ontwikkelaar en uitvoerder van trainingen en lesmateriaal en  taaldocent, praktijkcoach en individueel begeleider van anderstaligen. Daarnaast was, ben en blijf ik creatief schrijver en vertaler (Engels-Nederland) en ben ik nog steeds Vertrouwenspersoon voor de organisatie waar ik van 1991 tot 2012 in loondienst was.

In 2009 overleed mijn partner, met wie ik een kwart eeuw gelukkig ben geweest. Eind 2011 stopte ik met het werken in loondienst om meer tijd te steken in mijn nieuwe relatie. Begin 2012 richtte ik mijn bedrijf MENStoTAAL op en in 2014 trouwde ik met Herman, die mijn “particulier chauffeur” is en daar waar mogelijk assisteert bij mijn bedrijfsactiviteiten.

Samen vonden wij dubbel geluk. Omdat wij dat iedereen gunnen, startten wij in 2016 met een non-profit twee bedrijfje. DUBBEL GELUK, een datingservice voor mensen met een verstandelijke beperking. Jammer genoeg komt dit nog niet van de grond, omdat zich wel heren aanmelden, maar nauwelijks  dames. Wij bezinnen ons op een meer lucratieve aanpak.

Bij de start van MENStoTAAL wilde ik mij voornamelijk richten op de psychosociale coaching en counseling. In de sociale activering en de arbeidsreïntegratie  hield ik mij bezig met cliënten met multiproblematiek en cliënten van buitenlandse afkomst, die vaak getraumatiseerd waren. In 2006 rondde ik mijn hbo-opleiding psychosociaal therapeut af. Daarmee koppelde ik mijn praktijkervaring aan de theorie en was het plaatje compleet.

Met mensen meedenken  hoe zij hun eigen kracht kunnen vinden en gebruiken om het leven leefbaar(der) te maken ondanks hun zogenoemde “beperkingen”, is voor mij een positieve uitdaging die ik met hart en ziel aanga.

Vanuit MENStoTAAL trainde ik twee jaar lang medewerkers van  een telefonische hulpdienst in gespreksvoering en gaf feedback op hun gespreksverslagen. Tegelijkertijd vertaalde ik een omvangrijk lesprogramma over “Positief in het leven staan” uit het  Amerikaans en daarna een methodiekboek over supported employment. Samen met een oud-directeur/collega en dierbare vriend verzorgde ik een tiental individuele re-integratie-trajecten voor cliënten met een WAJONG-uitkering, in opdracht van het UWV, waar ik mijn psychosociale ei in kwijt kon.

Toen mij, door een intermediair die inburgeringstrajecten voor Vluchtelingenwerk verzorgt, werd gevraagd of ik (weer) Nederlands als Tweede Taal wilde gaan geven zei ik ja. Ik koos ik in principe voor het invallen bij ziekte en vakantie, omdat ik dacht dat dat niet zo’n grote vlucht zou nemen. Niets is minder waar. Gemiddeld besteden Herman en  ik drie dagen per week aan het geven van NT2 les, zowel individueel als aan groepen  op diverse plaatsen in Nederland, exclusief reistijd en voorbereidingstijd. Herman heeft zich ontplooid als een geweldige klasse-assistent, die een bijzonder talent heeft voor het begeleiden van analfabete cursisten. Hij beschikt over een eindeloos geduld. Hij is vanuit de MEtaal in de TAAL terecht gekomen en dat bevalt hem prima.

Mensen en Taal hebben mijn hart. In wat ik nu doe zijn beide verenigd. Dat ik dat samen met Herman kan doen, maakt me dankbaar en blij. Het motto van MENStoTAAL is “Door elk raam een ander uitzicht”  Ik hoop in dit laatste kattenleven nog door vele ramen te kijken.